Home

Ik ben weer thuis, vrijdagmiddag ben ik nog met Julius en jozef van het project cro naar een weeshuis geweest voor gehandicapte kinderen jongens wat was dat mooi, wat een prachtig werk werd en wordt daar verricht, we hebben gelachen gezongen en geknuffeld… toen kwam het afscheid julius had cadeaus  mee genomen voor mij en mijn kinderen heel erg lief telefoonnummers uitgewisseld en gedag gezegd dat viel me best zwaar . het zijn zulke lieve mensen, bij jozef van de backpackkers kreeg ik ook een mooi afscheid, een speech cadeaus en een mooie lieve brief , kitty was in kampala dus ik sliep die nacht alleen…. De volgende dag ben ik samen met jennifer naar entebbe gegaan en van daaruit ben ik naar huis gevlogen jennifer vloog later dan ik, toen ik eenmaal in het vliegtuig zat kon ik bijna niet wachten tot ik er zal zijn, op schiphol stond iedereen te wachten wat een heerlijk welkom sávonds zijn we met de hele groep naar de vaste tapas bar gegaan heerlijk heerlijk..

vandaag de laatste dag morgen vlieg ik naar huis, gister afscheid gehad bij het project wat ons erg tegen viel, de kinderen waren geweldig maar het personeel echt niet leuk ze denken alleen aan hun zelf erg jammer.. heb vandaag wel met 2 personeels leden af gesproken om nog wat te gaan drinken.. fred heeft het goed naar zijn zin op school het afscheid viel hem zwaar vandaag hij vroeg of ik zijn nieuwe moeder wilde zijn , en of ik zo veel mogelijk wilde schrijven, mijn gevoel zegt dat het met hem helemaal goed gaat komen.. vandaag ook nog langs de zieke baby geweest waar ik eeder over vertelde hij is nog steeds doodziek ik wilde hem mee nemen naar het ziekenhuis maar dat mag niet zonder toestemming van de moeder, jozef en tony gaan het nu in de gaten houden we hebben eten en drinken gebracht zodat hij wel gevoed kan worden...

Hai allemaal, van het weekend zijn we wezen raften  dit was echt heel heftig en gaaf, met 8 personen in wild water varen op de nijl ,eerst oefenen met omslaan , hoe we moeten handelen als we onder de boot te recht komen, ik kreeg toen al bijna een hyperventilatie aanval, en het water was echt wild maar we hebben het gered 5 uur lang gevaren met 6 boten helemaal goed daarna met zijn allen gegeten en zijn we daar ook blijven slapen s’avonds nog uit geweest ook , echt heel gezellig, de dag erna eerst weer 6 uur in de auto gezeten voor dat we thuis waren, nou ja auto een busje waar we met 10 personen in kunnen, en toen ook weer doodsangst uit gestaan de wegen zijn zo slecht dat je geregeld met je hooft tegen het dak gegooid wordt , of je nieren ergens in je nek zitten, echt heel eng en vooral om dat ze zo hard rijden en inhalen als het gewoon echt niet kan.. maar ook dat hebben we doorstaan en zijn we veilig thuis aan gekomen maar we waren echt doodmoe, douchen en naar bed ..

Ik zit alweer in mijn derde week de tijd gaat echt heel snel , afgelopen vrijdag zijn we met zijn alle op safari  geweest we werden s’ochtends om  half 6 op gehaald met het busje van steef en we begonnen aan de rit van ongeveer 7 uur richting het noorden van uganda. De rit was erg gezellig en zwaar, de wegen zijn erg slecht en ben dus ook aardig door elkaar gerammeld. Maar het was het dubbel en dwars waard we sliepen ieder van ons in een eigen logde echt geweldig midden in het reservaat. We hebben de spullen neer gelegd ons op ge frist en we gingen meteen op zoek naar wilde dieren en die kwamen we dan ook tegen echt geweldig om die beesten zo in het echt te zien in de vrije natuur, zo mooi , zo kalm, de zon scheen het leek net of ik in een film zat… toen we weer bij de logde aan kwamen hadden we gewoon een warme douche heerlijk zou je denken nou het was zo warm dat ik niet aan een warme douche wou denken zo zie je maar ik raak al aardig gewend hier hoor.

Hai allemaal hier weer een berichtje uit Uganda,  ben er nu 2 weken en ik heb mijn draai aardig gevonden, de hostell bij jozef voelt echt als thuis komen na een dag werken op het project, het project gaat een stuk beter  zowel de kids als wij weten waar we aan toe zijn en de kinderen worden steeds opener, wat ik nog steeds erg jammer vind is dat ik moeilijk kan communiceren met de kinderen ik heb elke keer een tolk nodig, fred is 1 van de kinderen die erg naar me toe trekt, en vandaag heb ik dan ook maar een tolk er bij gehaald ik wilde weten wat het verhaal van fred is/was, fred is 13 jaar, in zijn gedrag soms wel 18, zijn moeder is overleden een paar jaar geleden en zijn vader heeft een nieuwe vrouw, maar die vrouw wil fred niet in het huis hebben en mishandeld fred erg, het was voor hem niet meer uit te houden dus is hij op straat gaan wonen, hij kan ook niet naar zijn grootouders want die hebben geen geld om hem eten te geven,hij wil graag terug naar school en naar zijn vader ma

bedankt allemaal voor de lieve reactie's heeft me erg goed gedaan.. ben nu al 2 dagen bij het 2de project,(CRO heet het) en kitty is ook mee, en daar is het een stuk beter georganiseerd zeg wat een verschil. er is een dag schema en zo weten we hoe de hele dag er uit gaat zien, en we helpen waar we kunnen ,ik heb vandaag van bijna iedereen zijn nagels zitten vijlen erg leuk om te zien hoe die persoonlijke aandacht hun zoveel doet, maar hoe dan ook het blijven kinderen die op straat leven, ik heb ogen in mijn rug ze proberen je toch erg uit en de 1ste dag ben ik best wel even goed uit mijn slof geschoten zodat de verdeling nu wel duidelijk is, de 2de dag ging meteen een stuk beter, met zulke kleine dingen zijn ze zo blij, en ze willen allemaal de aandacht en dat is soms best moeilijk ze vechten er soms om, de balans daarin hoop ik volgende week op orde te hebben. de kids komen s' ochtends om half 9, dan gaan we eerst met zijn allen het gebouw schoonmaken.

daar bn ik weer het is nu woensdag en alles is hier ok het heeft hier ook geregend maar ik ben er nog steeds. het internet is langzaam en ik ben niet altijd in de stad dus het is moeilijk om er elke keer wat op tezetten..

Hai allemaal,
 
Daar ben ik dan zeg in uganda, jeetje man wat een gaaf en onwijs mooi land,Na een vliegreis via Cairo aan gekomen in Entebbe, op schiphol bleek dat de andere 6  vrijwillergers ook in ons vliegtuig zaten, erg gezellige mensen  dus dat klikte meteen,In Entebbe haalde jeroen ons op en bracht ons naar de hostel  ik ben gelijk mijn bedje in gedoken het was ondertussen 6 uur s’ochtends, en ik was aardig moe,die dag,( zondag) zouden we Om 12 uur op gehaald worden, en zijn  we met de groep naar Kampala geweest en hebben daar de stad gezien.
Wat een indruk heeft die stad ook op me gemaakt, zoveel mensen bij elkaar iedereen die het zelfde verkoopt en dan ook nog naast elkaar, nog nooit zoveel schoenen bij elkaar gezien. En leren schoenen maar ze lopen bijna allemaal op slippers of gympen.En wat zijn de mensen vriendelijk en wat kijken ze naar ons net zo als wij naar hun kijken..het is echt alleen maar elkaar bekijken,,,

Nog 5 dagen te gaan en dan stap ik in het vliegtuig richting uganda,
Thuis is alles bijna zo ver,  vandaag de grote herder naar de kennel gebracht, en ik moet zeggen dat was best emotioneel..
De meiden gaan nu ook merken dat het dichter bij komt, iedereen wordt een beetje nerveus.
Zelfs de paardjes  voelen het aan.. ik moet wel zeggen ik  bijna niet meer kan  wachten, heb hier een jaar naar uit gekeken en van mij mag dat vliegtuig nu op stijgen.
Koffer is zelfs al bijna klaar, de reis zal best vermoeiend zijn, ik vlieg eerst naar Cairo en dan pas naar entebbe, daar word ik op gehaald en naar een hostel gebracht.
Dan kan ik me lekker opfrissen en slapen en maandagmorgen vroeg afreizen naar mijn project..
Het weekend wat volgt zal ik proberen jullie van alles te vertellen over het project en tuurlijk over mij en hoe het met me gaat…
Veel liefs van mij xxxx

nou het is bijna zover en ik vertrek naar uganda, ik vind het erg spannend allemaal...
inentingen zitten er in!!!! malariapillen zijn in the pocket, klamboe en deet zijn ook aanwezig.!!!....ik geloof dat alles wel bijna geregeld is,  nu de laatste dingen thuis nog, ik laat toch wel een aardig bedrijf achter thuis en aangezien ik altijd zelf de controle wil houden is dat best moeilijk..,
ik heb totaal geen voorstelling van wat me te wachten staat en ik laat het straks dan ook maar op me af komen..
heb vorige week met kitty geluncht dat is mijn mede vrijwilligster en dat was erg gezellig ook zij heeft er erg veel zin in...
ik ga jullie allemaal via dit weblog op de hoogte houden van mijn avonturen ik heb maar 1x per week internet en dat zal in het weekend zijn dus dan laat ik wat van me horen....

groetjes......